Αν κάποιος μπει στο καμαρίνι της Ελένης Μενεγάκη θα βρει κουτιά από παπούτσια πολλές φωτογραφίες των παιδιών της στους καθρέφτες, εικόνες Αγίων, φυλακτά και σχεδόν όλα τα εξώφυλλά που έχει κάνει σε περιοδικά καδραρισμένα στους τοίχους. Το στοιχείο που θα σας αποκαλύψω σε λίγο και το έχει η Ελένη στο καμαρίνι της είναι κάτι που… δεν το συναντάς σε καμαρίνι. Τουλάχιστον εγώ τόσα χρόνια στην τηλεόραση, δεν το έχω ξαναδεί… σε λίγο
Δεν ξέρω αν κάποιοι τον θεωρούν ισχυρό, τσάρο, επαΐοντα των Οικονομικών, κολλητό του Πρωθυπουργού, εξοδούχο από την Κυβέρνηση. Αυτό που ξέρω είναι ότι ο Παπακωνσταντίνου αποδείχθηκε ανώτερος των περιστάσεων. Και το γράφω διότι ο χαρακτήρας και η παιδεία του ανθρώπου φαίνονται και κρίνονται από την καθημερινότητά του και τις συνήθειες του και όχι από αυτό που βλέπουμε όλοι στην τηλεόραση.
Ο Παπακωνσταντίνου λοιπόν φόρτωσε με την γραμματέα του και είχε πολύ σοβαρό λόγο. Βεβαίως το πρόβλημα δεν το δημιούργησε η γραμματέας του αλλά παρά τις συνεχείς παραινέσεις του…εκείνη δε φρόντισε να το λύσει. Πιο συγκεκριμένα. Ο Υπουργός ζήτησε να μην του έρχονται κυριακάτικες εφημερίδες στο γραφείο του κομπλέ. Δηλαδή με cd και dvd. Παρά την απαίτηση του, το σώμα των εφημερίδων που στέλνανε στο γραφείο του ήταν το ακριβό. Κάποια στιγμή λοιπόν έξαλλος ανοίγει το γραφείο του και ζητάει τον λόγο. Εκεί και για πρώτη φορά μαθαίνει ότι οι εφημερίδες δεν στέλνονται από το ΑΠΕ δωρεάν στο γραφείο του αλλά καταβάλλονται από τον προϋπολογισμό του Υπουργείου 15.000 τον χρόνο για αγορά εφημερίδων. Και ξέρετε γιατί; Διότι εφημερίδες δεν έπαιρνε μόνο ο Υπουργός αλλά σχεδόν κάθε γραφείο στο Υπουργείο. Και αυτό διότι οι περισσότεροι υπάλληλοι μερακλήδες όντες έκαναν συλλογή με cd και ταινίες. Οι φωνές του ακούστηκαν στο κυλικείο και το αποτέλεσμα ήταν να κόψει τη σύμβαση που… αγνοούσε. Και να ήταν μόνο αυτό; Του Υπουργείο του Παπακωνσταντίνου πλήρωνε κλειδαρά έναντι του ποσού των 7000 το μήνα. Κάτι που διαπίστωσε… τυχαία σε έναν έλεγχο. Είναι ποτέ δυνατόν να πληρώνεις κλειδαρά με 7 χιλιάρικα; Είπε ο Υπουργός-που
εκείνος τον πλήρωνε-και αμέσως έκοψε την σύμβασή του απαιτώντας κάθε φορά που θα υπάρχει πρόβλημα με τις πόρτες να καλούν εξωτερικό συνεργάτη. Έλεος… έλεος… και μετά ζητάνε από τους συνταξιούχους να κόψουν 20 ευρώ και 40 το μήνα από τις συντάξεις τους. Η Ελλάδα των ανισοτήτων. Μπορώ να γράψω πολλά για τον συγκεκριμένο Υπουργό. Για τα παραμύθια του στο θέμα της περαίωσης και πολλά ακόμη. Όμως για αυτές τις δύο αποφάσεις οφείλω να του βγάλω το καπέλο…
Μπορεί ο τίτλος να μη σας παραξενεύει. Άλλωστε είναι σύνηθες να γοητεύονται συνεργάτιδες από άνδρες που φέρουν εξουσία. Μονό που στην συγκεκριμένη περίπτωση ο Υπουργός δεν έχει ερωτική σχέση με την γραμματέα του. Και αυτό θέλω να είναι ξεκάθαρο. Αλλά έχει τα νεύρα του μαζί της. Λογικό. Είναι δυνατόν να μιλάει για διαρθρωτικές αλλαγές και να μην ξεκινήσει από το γραφείο του; Το τι συμβαίνει από απλό κόσμο στα Υπουργεία αυτή την περίοδο δεν έχει προηγούμενο. Σε λίγο αναμένεται με ονόματα να σας αποκαλύψω όσα συνέβησαν και ανάγκασαν τον Υπουργό να απολύσει τον κλειδαρά του Υπουργείου και να κόψει και μια σύμβαση ύψους 15.000 ευρώ…
Διάβαζα πρόσφατα στο περιοδικό που κυκλοφόρησε το Σαββάτο με την εφημερίδα κεφάλαιο την ιστορία ζωής του Απόστολου Τραστέλη. Του κριτή του top chef του ΑΝΤ1 που παρακολουθώ φανατικά και θαυμάζω. Πρόκειται για έναν επαγγελματία των γεύσεων, έναν σκληρό επιχειρηματία που στην αρχή της καριέρας του δεν του χαρίστηκε απολύτως τίποτε.
Και αυτούς τους ανθρώπους εκτιμώ απεριόριστά. Είναι αυτοδημιούργητος και μάγκας. Σπούδασε φαρμακευτική αλλά η περιπλάνηση του για αρκετά χρόνια στην Γαλλία τον έσπρωξε στην γαστρονομία. Έτσι αποφασίζει πριν δεκαπέντε χρόνια να δημιουργήσει το εστιατόριο «Σπονδή». Και με την επένδυση αυτή βραβεύτηκε τρείς φορές με τα ακριβοθώρητα αστέρια της Michelin. Από τότε πολλοί επιχειρηματίες και ιδιοκτήτες ξενοδοχείων εμπιστεύτηκαν το management του Τραστέλη στα εστιατόριά τους και ευεργετήθηκαν για την επιλογή τους. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ ο Απόστολος εξασφαλίζει με τις συνεργασίες το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό του ενός εκατομμύριου τον χρόνο. Μπράβο του και εις ανώτερα…
Σε λίγο…ναι σε λίγο σας αποκαλύπτω ποιός τηλεοπτικός κριτής μαγειρικού τηλεοπτικού show της ελληνικής τηλεόρασης που εκτιμώ
απεριόριστα και δίδαξε την γαστρονομία στους Έλληνες λαμβάνει από την ενασχόλησή του με τις γεύσεις το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό τους ενός εκατομμυρίου ευρώ τον χρόνο. Μεταξύ μας…αξίζει πολλά περισσότερα διότι είναι ο μοναδικός που έχει στο δισάκι του όχι ένα ούτε δύο αλλά τρία αστέρια Michelin…σε λίγο…
Έλεγε ο παππούς μου. «Όταν κάποια στιγμή Νάσο αποκτήσεις χρήματα να τα επενδύσεις σε γη. Αγόραζε ακίνητα». Βεβαίως μέχρι σήμερα δεν έχω καταφέρει να κάνω πράξη την συμβουλή του Παππού μου του Τάκη, όμως είμαι κοντά.
Ο ποδοσφαιριστής της Σέλτικ όμως Γιώργος Σαμαράς έχει ξεκινήσει καιρό τώρα να επενδύει τα χρήματα που εισπράττει από τα συμβόλαιά του στη γη. Άλλωστε οι ετήσιες απολαβές του προσεγγίζουν το 1,5 εκατομμύρια στερλίνες, ποσό που του δίνει την δυνατότητα ν αγοράζει. Πληροφορήθηκα λοιπόν ότι ο ωραίος George έχει αγοράσει ήδη τέσσερα διαμερίσματα στην Κρήτη και πώς παράλληλα συμμετέχει μετοχικά σε ξενοδοχείο κοντά στα Χανιά. Ο 25χρονος επιθετικός αποδεικνύει με τις επενδύσεις αυτές ότι δε ξεχνάει τον τόπο του. Άλλωστε ξεκίνησε από τα παιδικά τμήματα του ΟΦΗ για να εξελιχτεί ως ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους Έλληνες της διασποράς. Και το κάνει με όλη του την καρδιά παρά το γεγονός ότι η πατρίδα τον πληγώνει. Άλλωστε «ουδείς προφήτης στον τόπο του» και ιδιαίτερα στην Ελλάδα…
Σε λίγο σας αποκαλύπτω λεπτομέρειες από ένα deal που έγινε πριν λίγο καιρό αλλά δεν το πήρε χαμπάρι σχεδόν κανείς…Και το γράφω έτσι διότι δεν είναι και λίγο ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης να πουλάει ένα mini ξενοδοχείο στον επιχειρηματία Θωμά Λιακουνάκο; Είναι; Δεν είναι; Σε λίγο σας έχω λεπτομέρειες…
Είναι από τους ποδοσφαιριστές εκείνους που εκτιμώ πολύ για δύο λόγους. Ο πρώτος αφορά στην παιδεία που έχει πάρει από το σπίτι του. Ειδικός στο ποδόσφαιρό δεν είμαι και θεωρώ τον εαυτό μου άσχετο για την ποδοσφαιρική του αξία. Υπάρχουν άλλοι γι αυτό. Αυτό που έμαθα-και θα σας αποκαλύψω σε λίγο-αποκαλύπτει και μια άλλη πτυχή του χαρακτήρα του ή καλύτερα το επενδυτικό δαιμόνιό του. Σε λίγο σας έχω περισσότερα..
Όλα έγιναν γνωστά στην δημοσιογραφική πιάτσα μετά την ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα της Υπηρεσίας Προώθησης Επενδύσεων του Μαυροβουνίου. Εκεί τονίζεται ότι το ποσό του δανείου θα κατευθυνθεί σε δράσεις για την ενίσχυση του τουρισμού της βαλκανικής χώρας.
Το 2011, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην ίδια ανακοίνωση, θα ξεκινήσουν οι εργασίες κατεδάφισης του παλαιού κτιριακού συγκροτήματος και κατασκευής του νέου, το οποίο θα φέρει το όνομα «Kraljicina plaza». Το νέο υπερπολυτελές ξενοδοχείο θα διαθέτει 60 πολυτελή δωμάτια και 60 σουίτες. Καλά πληροφορημένες πηγές ανέφεραν ότι ο Έλληνας εφοπλιστής αποφάσισε να προχωρήσει στην συμφωνία για την ανάληψη του δανείου και την περαιτέρω επένδυση στο «ιδιωτικό νησί του» μετά από πρόταση του Βλαντιμίρ Πούτιν όταν ο τελευταίος επισκέφθηκε incognito το ξενοδοχείο. Μάλιστα οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι η επόμενη επένδυσή του ισχυρού έλληνα, στην περιοχή θα είναι η κατασκευή ενός Vip αεροδρομίου, λίγα χιλιόμετρα μακριά από το Ξενοδοχείο.
Είναι ένα από τα πολλά deal που καθημερινά κλείνει ο πετυχημένος εφοπλιστής Βίκτωρας Ρέστης. Και το γράφω διότι η συμφωνία για τη
χορήγηση δανείου, ύψους 37 εκατομμυρίων ευρώ για την ανακατασκευή του ξενοδοχειακού συγκροτήματος στο Σβέτι Στέφαν, στο Μαυροβούνιο, που υπεγράφη πριν μερικές ώρες μεταξύ της εταιρίας του έλληνα πλοιοκτήτη Adriatic Properties και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης είναι ένα ακόμη πετυχημένο deal. Σε λίγο σας αποκαλύπτω ποιός έπεισε τον Βίκτωρα Ρέστη να επενδύσει περεταίρω στο «νησί ξενοδοχείο» που αγόρασε πριν τρία χρόνια και γιατί «ερεθίστηκε» ο εγωισμός του
