Nassos Blog

Λίγες μέρες πριν το τελευταίο ραντεβού του Γιάννη Πλούταρχου με την ομάδα της ΜΙΝΟΣ για το νέο του CD, ο καλλιτέχνης συναντήθηκε με τον Θοδωρή Κυριακού. Η συνάντηση βεβαίως με τα στελέχη της ΜΙΝΟΣ δεν έγινε ποτέ… αλλά αυτό είναι μια πικρή ιστορία που ξεκινάει από τον Σεπτέμβριο. Η συνάντηση φίλε μου Γιάννη δεν έγινε σε κάποιο κλειστό χώρο. Ένα εστιατόριο.

Στο σπίτι σου στην Λιβαδειά incognito ή σε κάποιο ξενοδοχείο. Η συνάντηση έλαβε χώρα στο γραφείο του Θοδωρή Κυριακού στον ΑΝΤ1. Μόλις βγαίνεις από το ασανσέρ αριστερά και αμέσως δεξιά το δεύτερο γραφείο. Ναι. Αυτό το γραφείο που βλέπει στην πλατεία του εμπορικού κέντρου που στεγάζεται ένα κομμάτι του καναλιού ΑΝΤ1. Απέναντι από την αίθουσα ειδήσεων της τηλεόρασης. Εκεί συναντήθηκες Γιάννη και μάλιστα η συνάντηση κράτησε περίπου μία ώρα. Στο ραντεβού ήταν και ο Πουνέντης… Και τα μάτια που σας είδαν ήταν πολλά. Σε αυτή την συνάντηση συμφώνησες. Έδωσες το χέρι σου παρά τις όποιες αντιρρήσεις που εξέφρασες πάνω σε λεπτομέρειες της μελλοντικής σας συνεργασίας. Τι άλλο να γράψω λοιπόν για να καταλάβεις ότι το θέμα το έχω…από την αρχή μέχρι το τέλος… Άσε που όσο γράφω αυτές τις αράδες οι δικηγόροι της Heaven αναζητούν τρόπο να σε θωρακίσουν πλήρως απέναντι στην παλιά σου εταιρεία. Όσο για το άγχος σου, αν μπορείς να βγάλεις cd; Σ’ ενημερώνω ότι μπορείς… Ετοίμασε ένα single για 15 Δεκεμβρίου… Γιορτές έρχονται …μην πάνε χαμένες…

Δεν περίμενα ποτέ ο φίλος μου Γιάννης Πλούταρχος να δηλώνει από δώ και από εκεί ότι είναι δυσαρεστημένος με μένα… Πραγματικά μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Και αυτό διότι έκανα απλά την δουλειά μου. Έβγαλα πρώτος την μεταγραφή του από την ΜΙΝΟΣ στην Heaven. Πολύ απλά είχα την πληροφορία την διασταύρωσα και έγραψα το ρεπορτάζ. Κι επειδή γνωρίζω καλά ότι αν θέλεις μπορείς να με καλέσεις στο κινητό φιλέ Γιάννη και να μιλήσουμε… σε περιμένω. Άλλωστε είναι απολύτως διακριτό στο κεφάλι μου το κομμάτι της φιλίας και το κομμάτι της δουλειάς. Κι επειδή ακούω ότι χρεώνεις την διαρροή σε συνεργάτες σου και φίλους …σε λίγο σου αποκαλύπτω ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο του ρεπορτάζ που δεν έγραψα μέχρι σήμερα… Μια πληροφορία για να καταλάβεις εσύ και μόνο εσύ μέχρι που φτάνει η πληροφόρηση του blog μου… Σε λίγο…
 

Είναι άδικο μετά από τόσα χρόνια προσφοράς να βρίσκεσαι απέναντι στην εταιρεία που σε καθιέρωσε αλλά κι εσύ προίκισες με εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων. Η κόντρα του Αντώνη με την δισκογραφική εταιρεία Sony δεν είναι μια απλή κόντρα ενός καλλιτέχνη που επεδίωξε να πάρει το απαλλακτικό του και δεν του το έδωσαν. Είναι μια κόντρα τιμής.

Κυρίως για τον καλλιτέχνη που είδε ξαφνικά να χαρακώνεται το προφίλ του-άδικα κατά την κρίση μου- με χαρακτηρισμούς όπως <<τους πούλησε>> <<είναι ανακόλουθος>> <<εμείς τον φτιάξαμε>>. Για τον Αντώνη λοιπόν η δικαστική διαμάχη ή καλύτερα το κρίσιμο δικαστήριο σε μερικές ώρες από τώρα, είναι πολύ σημαντικό. Και θα επιδιώξει, όπως κάνει πάντα να βγει νικητής. Γιατί το μεγαλύτερο προσόν του Αντώνη είναι να ξαναγεννιέται από τις στάχτες του. Και οι κολλητοί του, οι άνθρωποι που έχουν ευεργετηθεί από τον καλλιτέχνη το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό. Εγώ δε μπορώ να δεχτώ ότι ένας καλλιτέχνης με τον επαγγελματισμό του Αντώνη θα γυρνούσε την πλάτη σε μια εταιρεία που «ταξίδεψε» χρόνια μαζί αν δεν υπήρχε μεγάλο πρόβλημα. Και δεν θεωρώ ότι φέρθηκε αντιεπαγγελματικά… Μήπως ο Αντώνης γνώριζε καλά τι πρόκειται να συμβεί; Μήπως το ενδεχόμενο συγχωνεύσεων τρόμαξε τον καλλιτέχνη και προτίμησε την ηρεμία και την προστασία του Ομίλου Κυριακού; Μήπως δεν ήταν από καιρό ικανοποιημένος από την αρωγή των στελεχών της εταιρείας και ο κόμπος έφτασε στο χτένι; Όπως και να χει η δίκη που έρχεται θα κρίνει πολλά. Αν ο Αντώνης κερδίσει θα επιστρέψει η εικόνα που κάποιοι προσπάθησαν να αλλοιώσουν. Να καταστρέψουν. Αν και μεταξύ μας… ο Αντώνης δε μασάει… Και κάτι τελευταίο… Οι πληροφορίες που θέλουν τον καλλιτέχνη δυσαρεστημένο από την <<απόβαση>> Πλούταρχου στην Heaven ελέγχονται ως… ακριβείς…
 

Είναι πηγμένος και όχι πνιγμένος. Βλέπετε τα μέτωπα που έχουν ανοίξει απέναντι του είναι πολλά και η μόνη στιγμή μέσα στη μέρα που χαλαρώνει είναι στο καμαρίνι του, μετά το πρόγραμμα όταν μιλάει με τους συνεργάτες του… Σε λίγο σας αποκαλύπτω το μεγάλο του άγχος… Σε λίγο…

Σας έχει συμβεί ποτέ να πέσετε θύμα κακού οδοντίατρου; Αν ναι πείτε μου… Πως αντιδράτε; Όταν έχεις πληρώσει ένα κάρο ευρώ για να βάλεις μια θήκη μια γαμ… η, θήκη και μετά από δύο χρόνια διαπιστώνεις ότι ο άξονας που χρησιμοποίησε για να στηρίξει την πορσελάνη δεν ήταν για το συγκεκριμένο δόντι αλλά για μεγαλύτερο; Επιστρέφεις πονεμένος και πρησμένος στο ιατρείο της και την πλακώνεις στις σφαλιάρες;

Κάνεις αγωγή; Κινείσαι δικαστικά; Θέλω να σας εξομολογηθώ ότι γράφω αυτές τις γραμμές πρησμένος μετά από τέσσερις ώρες χειρουργείο, πολλά νεύρα και πόνο. Η κακή εκτίμηση της Ιωάννας, της παλιάς οδοντιάτρου, είχε ως αποτέλεσμα να σπάσει ο άξονας και να δημιουργηθεί απόστημα. Απόστημα και πύον που κατέστρεψε και τα δύο διπλανά δόντια. Δεν είναι ότι δεν φροντίζω τα δόντια μου. Πληρώνω ασυνέπειες του παρελθόντος. Δεν περίμενα ποτέ όμως Σάββατο πρωί να υποχρεωθώ να κάνω μια εξαγωγή-το δόντι με τον χαλασμένο άξονα- δύο απονευρώσεις και καθαρισμό των ούλων από το πύον. Δεν είμαι γιατρός. Δε γνωρίζω πολλά. Σας μεταφέρω αυτό που έζησα εμπειρικά. Πονάω και νιώθω Μαλάκας. Όχι τόσο για τα χρήματα- που ήταν και αυτά σημαντικά- αλλά κυρίως για το χάσιμο του χρόνου και την ταλαιπωρία. Και παρακαλώ όποιον γνωρίζει τι πρέπει να κάνω, δικηγόρο, οδοντίατρο να μου στείλει στο mail μου n.goumenidis@gmail.com συμβουλές… Θέλω να το κυνηγήσω για να μην την πάθει κι άλλος. Άλλωστε εγώ πέρασα μεγάλο κανάλι σήμερα… Μεγάλο κανάλι… Που ξέρετε… ίσως αν πληρώσεις ένας να βάλουν μυαλό πολλοί…
 

Γράφω ακούγοντας παράλληλα το νέο της Cd. Και Θεωρώ ότι το τραγούδι <<Έχω ακόμη πολλά>> είναι γραμμένο από τον Μουκίδη για εκείνη. <<Και δε μετανιώνω γι αυτά που χω δώσει γιατί έχω ακόμα πολλά>>. Εμπνευσμένο. Πονεμένο. Δημιουργικό. Γιατί μετά από κάθε αντίο μετά από κάθε χωρισμό, πονάς… πληγώνεσαι αλλά στο τέλος διαπιστώνεις ότι δεν υπάρχει αδιέξοδο.

Αλλά μια νέα αρχή. Άλλωστε αυτός που δίνει σε μια σχέση περισσότερα είναι και αυτός που έχει να δώσει…και το τραγούδι λέει πολλά. Ακουμπά στην ψυχή μας. Κι αυτό διότι πολλοί και πολλές έχουμε ένα τέτοιο κεφάλαιο στη ζωή μας. Ένα πονεμένο κεφάλαιο. Ίσως το τελευταίο στο προσωπικό ερωτικό μυθιστόρημα του καθενός. Η Νατάσσα καιρό τώρα έχει βάλει την σφραγίδα της στο ελληνικό πεντάγραμμο. Είναι η ευγενική της παρουσία σε συνδυασμό με την μαγκιά της κλασικής ρεμπέτισσας που διεκδικεί, είναι η χροιά της, η ποιότητά της ως άνθρωπος… είναι όλα αυτά και πολλά ακόμη. Η γυναίκα μπορεί να <<έπιασε>> τα 40 όμως αυτά που έχει ζήσει δε μπορείς να τα μετρήσεις σε μήνες μέρες ώρες. Φτάνει ένα δικό της βλέμμα την ώρα που τραγουδάει
για να καταλάβεις πολλά…Για μένα η Θεοδωρίδου αποτελεί την συνέχεια των μεγάλων ελληνίδων τραγουδιστριών. Όπως η Μοσχολιού η Δούκισσα η Πίτσα Παπαδοπούλου, η Ελένη Βιτάλη. Δεν είμαι μουσικός. Είμαι όπως δημοσιογράφος με σπουδές μουσικής. Και μπορεί για κάποιους η αναγωγή αυτή… η σύγκριση να συνιστά ιεροσυλία …για μένα όμως είναι μια πραγματικότητα. Διεκδικεί με αξιώσεις μια θέση στο πάνθεον των ερμηνευτών που ζουν μέσα στην καρδιά μας. Και ξέρετε γιατί; Διότι τραγουδά στην καρδιά μας. Και πιστέψτε με σε αυτές τις εποχές το να μπορείς να ταξιδεύσεις στο παρελθόν σου με νότες, όσο κι αν σε πληγώνει αυτό, σε ανακουφίζει . Κάθεσαι και πίνεις καφέ με φίλους σκέφτεσαι και ξαφνικά γελάς, πονάς, θυμάσαι. Διαπιστώνεις ότι κι εσύ έχεις ζήσει. Πολλά ή λίγα; Φαίνεται στον τρόπο που συμπεριφέρεσαι. Έχεις ζήσει την απόρριψή, το πάθος, τις κομμένες ανάσες από ανυπομονησία, τον έρωτα, τον χωρισμό…Και το όχημα είναι η φωνή της Νατάσσας. Και γι αυτό την ευχαριστούμε όλοι… Διότι μερικές εικόνες παραστάσεις και στιγμές στη ζωή δε λησμονιούνται… Όπως και η φωνή της…

 

Τη Νατάσσα δεν έχει τύχει να την γνωρίσω-να περάσω χρόνο μαζί της- πέρα από ένα τυπικό <<γεια σου τι κάνεις>> όταν πέρυσι έδωσε το παρών στην πρεμιέρα της Μενεγάκη. Δεν παύω όμως να παρακολουθώ την πορεία της από την εποχή που πρωτοκατέβηκε στην Αθήνα στις αρχές τις δεκαετίας του 90. Η ζωή της ταραγμένη. Όμως ο θεός τις έδωσε τις κόρες της. Την συνέχειά της. Τα κομμάτια της δικής της ψυχής. Μια ψυχή που βγάζει και στα τραγούδια της. Γιατί αν δε ζήσεις δεν μπορείς να αποδώσεις. Δε γουστάρω να γράψω για την προσωπική της ζωή. Είναι δική της και απολύτως σεβαστή. Θέλω να γράψω για την τραγουδίστρια Θεοδωρίδου. Σε λίγο σας έχω περισσότερα…

 

Μα καλά πιστέψατε ποτέ ότι ο Ουγγαρέζος ήταν η αιτία που ο Λιάγκας <<πιάστηκε>> on air από την κάμερα του σκηνοθέτη του να κάνει τηλεοπτικό
<<τάκα τάκα>>; Να το θέσω διαφορετικά… Καλά… πιστεύει ο Λιάγκας ότι ήταν πειστικός; Ότι μας έπεισε; Όχι βέβαια… και αποπειράθηκε όχι μόνο να καλουπώσει την κοτσάνα αλλά και να διατρανώσει εμμέσως ότι είναι κολλητάρι με τον διευθυντή του Πέτρο Μπούτο…

Σε αυτό το παιχνίδι …το παιχνίδι με τις εντυπώσεις ο Λιάγκας είναι άριστος. Είχε βεβαίως τον καλύτερο δάσκαλο στο παρελθόν. Μόνο που ο Μαλέλης είναι μάγκας. Όταν κάνει λάθος το παραδέχεται. Στην περίπτωση του Λιάγκα τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Σε περίπτωση που κάνει λάθος το παραδέχεται μόνο όταν νομίζει ότι με αυτό τον τρόπο μας παραμυθιάζει…όλους. Μόνο που Γιώργο με τον τρόπο αυτό παραμυθιάζεις αυτούς που βλέπουν τηλεόραση και όχι αυτούς που γνωρίζουν τηλεόραση. Και αναφέρομαι τόσο σε εκείνους που δουλεύουν και φαίνονται αλλά και σε εκείνους που δουλεύουν στην τηλεόραση και αποφασίζουν. Ο Λιάγκας λοιπόν αντιλήφθηκε το μέγεθος του λάθους. Ξέρει καλά ότι είναι στο mega και πώς αυτά τα λάθη δε δικαιολογούνται. Και επειδή δέχθηκε αυστηρές συστάσεις φρόντισε να βγει από πάνω. Όχι μέσα στο κανάλι. Άλλα απέναντι στην εικόνα του. Ξαφνικά είδαμε τον Λιάγκα έξω από την εφημερίδα που εργάζεται να μιλάει στο δελτίο του Star για την Μπαρμπαρίγου. Εκεί ανάμεσα σε υπονοούμενα πέταξε και την ατάκα <<Στο ραντεβού με την Μπαρμπαρίγου ήταν και ο Πέτρος Μπούτος. Δεν είναι μόνο Διευθυντής μου αλλά βγαίνουμε για φαγητό μαζί συχνά>>. Αναρωτιέμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που βγήκαν αυτοί οι δύο άντρες μαζί; Γιατί το πότε συναντήθηκαν είναι για κάποιους δεδομένο. Την ημέρα του τάκα τάκα στο γραφείο του Μπούτου… Ένα είναι σίγουρο… Ότι με τα φθηνά επικοινωνιακά τρικ ο Γιώργος δεν πάει καλά το καραβάκι… όσο καλός σκίπερ κι αν είναι στα φουσκωτά… εδώ μάλλον παρασύρεται από ρεύματα. Και τα ρεύματα είναι εκείνα που σε βγάζουν εκτός ρότας…Και στην τελική George…δεν τα χρειάζεσαι…εκτός αν έχεις ανασφάλεια ή φόβο για κάτι…
 

Μιλάω χρόνια τώρα, από τότε που ξεκίνησα να κάνω ρεπορτάζ με ανθρώπους που είναι κοντά…πολύ κοντά σε έλληνες με ιστορία και μεγάλο όνομα. Πείτε με τυχερό…πείτε με όπως θέλετε. Το σίγουρο είναι πώς από τις περιγραφές όλων αυτών μαθαίνεις πολλά. Για την ζωή τους, την καθημερινότητά τους, τις συμφωνίες τις δυνατότητές τους. Κάπως έτσι ξεκίνησα και πριν χρόνια ν ασχολούμαι με την οικογένεια Ωνάση και τώρα και με άλλες οικογένειες.

Το καλύτερο ρεπορτάζ βεβαίως μπορεί να στο δίνουν οι εξ απορρήτων-διότι τα αποκλειστικά δεν βγαίνουν ποτέ από τα παράθυρα αλλά από την κεντρική πόρτα- αλλά το διασταυρώνεις από φωτογράφους που ακολουθούν βήμα βήμα τις ζωές των ισχυρών. Στο θέμα μας τώρα. Είναι πολλοί εκείνοι που υποστηρίζουν πως ο Φίλιππος Νιάρχος ήταν ουσιαστικά εκείνος που έλαβε τη μερίδα του λέοντος σε ότι αφορά την περιουσία της οικογένειας Νιάρχου από τα δυο άλλα αδέρφια του. Μάλιστα λένε μεταξύ άλλων πως ο γιός του αείμνηστου μεγιστάνα Σταύρου Νιάρχου έλαβε στο μερίδιο του και το διαμέρισμα στο κτίριο 1st Beekman στην Νέα Υόρκη το οποίο όταν αγόρασε ο έλληνας μεγιστάνας το 1950 και παράλληλα του δόθηκαν τόσο τα έπιπλα του χώρου αλλά και πίνακες από την προσωπική συλλογή του αείμνηστου έλληνα πλοιοκτήτη. Μεταξύ αυτών και έντεκα στον αριθμό Ρέμπραντ που σήμερα κοσμούν την συλλογή της οικογένειας που συντηρούνται σήμερα από τον μεγαλύτερο γιό, της οικογένειας Φίλιππο. Όσο για την αξία ενός Ρέμπραντ που θεωρείται από τα απόλυτα αριστουργήματα; Μπορεί να ξεκινήσει από τα εκατόν έντεκα εκατομμύρια και να ανέβει χωρίς να υπάρχει «ταβάνι» στην πώληση! Κάντε λοιπόν μια απλή αναγωγή και υπολογίστε την αξία…που για κάποιους είναι απλά ανυπολόγιστη!
 

Σε λίγο διαβάστε αποκλειστικά στο blog μου πληροφορίες για τον Έλληνα πλοιοκτήτη που έχει την πιο ακριβή συλλογή πινάκων ενός και μόνο καλλιτέχνη…Ενός καλλιτέχνη όμως που κάθε έργο του κοστολογείται με περισσότερα από 110 εκατομμύρια ευρώ…Υπομονή…Υπάρχουν και τέτοια,,, εν τω μέσω κρίσης…τι να πω κι εγώ…και τι να γράψω