Είναι πολύ δύσκολο να γράφεις για έναν τόσο αξιόλογο ηθοποιό που αποφασίζει να δώσει τέλος στη ζωή του. Και μπορεί η είδηση να σκάει ως βόμβα, όμως για να μπει κανείς σε αυτή τη διαδικασία και ν΄ αποφασίσει το τέλος περνάει από πολλά στάδια. Τα όποια προβλήματα που αντιμετώπιζε ο Δημήτρης δεν ήταν απλά. Και το σίγουρο είναι πώς πίσω από τον όρο «ψυχολογικά» κρύβονται πολλά.
Παραστάσεις, εικόνες απογοητεύσεις, κρίση, πρόβλημα επιβίωσης χαμένα στοιχήματα. Όταν είσαι αξιοπρεπής, περήφανος, όταν έχεις την αξιοπρέπειά σου ψηλά, όταν βλέπεις φελλούς και σκατά να επιβιώνουν και έχεις κριτήριο, τότε περνάς ζόρικα. Όταν στηρίζεσαι αποκλειστικά και μόνο στο ταλέντο σου και θέλεις σε μια Ελλάδα αναξιοκρατική και ανέβεις αξιοκρατικά…τότε περνάς ζόρικα. Όταν δε δέχεσαι προτάσεις ανήθικες, όταν δε γουστάρεις να γίνεις κομμάτι από παρεάκια περίεργα, όταν είσαι μοναχικός…τότε περνάς ζόρικα. Όταν έχεις να δουλέψεις μήνες…και φτάνεις σε σημείο να πουλάς προσωπικά αντικείμενα…τότε περνάς ζόρικα. Δυστυχώς ο Δημήτρης δεν ανήκε σε «παρεάκια» που λυμαίνονται τον χώρο της υποκριτικής. Δεν είχε την στόφα του γλείφτη. Χτύπησε πολλές πόρτες αλλά τις βρήκε ερμητικά κλειστές. Το πάλεψε πολύ…άλλα στο τέλος οι δυνάμεις του τον εγκατέλειψαν.
Στις σχολές δημοσιογραφίας μας έλεγαν-πριν από 20 χρόνια-ότι η αυτοκτονία δεν είναι «θέμα» και αν κληθούμε κάποια στιγμή να γράψουμε…να φροντίσουμε να είναι μονόστηλο. Δυστυχώς ζούμε σε μια εποχή που τα ποσοστά αυτοκτονιών δίνονται πλέον επίσημα από το Υπουργείο προστασίας του Πολίτη. Και ο Δημήτρης θα είναι μια ακόμη από τις πολλές περιπτώσεις που θα καταγραφούν τυπικά και με αριθμό πρωτοκόλλου . Να έχει καλό ταξίδι και κουράγιο στους δικούς του! Δυστυχώς η Ελλάδα συνεχίζει να «σκοτώνει» τα παιδιά της!!!
Δεν το ήξερα προσωπικά, αλλά λυπάμαι αφάνταστα όταν άνθρωποι χάνουν την ζωή τους επειδή αποκλείονται από διπρόσωπα παιχνίδα !!!
Φταίμε όλοι μας !!!!
Πάντως δεν ήταν και από αυτούς που είχαν χρόνια να δουλέψουν. Μέχρι και πέρυσι ήταν σε μεγάλη παράσταση με τον Φιλιππίδη. Τώρα πια λίγοι ηθοποιοί δουλεύουν συνεχόμενα και ακόμη και από τους επιτυχημένους. Όλοι η ηθοποιοί γνωρίζουν και καταλαβαίνουν από τα πρώτα τους βήματα ότι είναι δύσκολο να επιβιώσουν από αυτή τη δουλειά. Το πρόβλημα της ανεργίας και της κρίσης είναι γενικό κακό. Μήπως τράβαγε προσωπικά ζόρια που δε γνωρίζουμε;
To αρθρο αυτο , θα πρεπει να διδασκεται απο την α΄ δημοτικου……..
το αρθρο αυτο θα πρεπει να διδασκεται απο την Α΄ δημοτικου………
πριν λιγες μερες εγινε το εγκλημα στην Ξανθη και εφυγε μια κοπελα απο τη ζωη τοσο αδικα και χωρις να το θελει…. δε ξερω τι ειναι χειροτερο να αφαιρεις τη ζωη σου απο μονος σου η να σου την παιρνουν με την βια???????
Aγαπητέ Νάσο,
Γνωρίζω πως το σχόλιο μου μπορεί να το σβήσετε γιατί ίσως να λέει και μια πικρή αλήθεια.
Μιλάς στο άρθρο σου για παρεάκια και πράγματι υπάρχουν αυτά τα παρεάκια.Όμως πιστεύω πως και εσένα σου δόθηκαν ευκαιρίες να βοηθήσεις άτομα και να τα προβάλεις και ποτέ δεν το έκανες γιατί μόνος σου αποτελείς ένα παρεάκι. Σίγουρα υπάρχουν άτομα σε αυτή την κοινωνία είτε μικρής είτε μεγάλης ηλικίας όπως ο Δημήτρης που η ελληνική »δημοσιογραφία» – κλίκα τα απορρίπτει από αυτό κόσμο που χαρακτηρίζεται »showbiz».
Καλό Ταξίδι στο άτυχο Δημήτρη που δυστυχώς το ταλέντο δεν χωρούσε στα παρεάκια.
Καλές Γιορτές
Ε.
Αυτά που περιγράφεις περί αναξιοκρατίας, ανηθικων προτάσεων, γνωριμιών και εν γένει μέσων αναξιοκρατικών που χρησιμοποιούν ανάξιοι που επιπλέουν, υπάρχουν ,ζούν αναρριχώνται και εν τέλει βασιλεύουν, τα ζούμε καθημερινά σε όλους τους επαγγελματικούς κλάδους. Συμφωνώ απόλυτα οτι όσο υψηλότερη κριτική σκέψη έχει αυτός που αδικείται, τόσο πιο εύκολα φτάνει κοντά στη παράνοια… Κρίμα.
Η αναξιοκρατια, το ρουσφετι ,το γλυψιμο, η ρουφιανια ,τα πισωμαχαιρωματα,και οι κλικες ειναι τα εθνικα μας σπορ. Γιαυτο και οσοι, οσες αισθανονται αξιοι παιρνουν τα ματια τους και φευγουν απο αυτην την χωρα.
Πολλοί είμαστε στο τελευταίο στάδιο. Η τελευταία μου επιθυμία είναι να παίξω σε μια ταινία μικρού μήκους και μετά να πεθάνω. Το έχω το σενάριο, αλλά πού να βρεις τα υπόλοιπα….τέλος πάντων……..
Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ. ΟΛΟΙ ΠΕΡΝΑΜΕ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΩΡΕΣ.
Συμφωνώ ότι η αυτοκτονία δεν είναι λύση σε κανένα πρόβλημα. Δεν πιστεύω ότι όσοι αυτοκτονούν είναι δυνατοί. Δύναμη είναι να παραμένεις ζωντανός κ να παλεύεις , να αγωνίζεσαι…. Εφυγαν άνθρωποι που είχαν παιδιά κ είπαν ότι είχαν χρέη κ δεν άντεχαν άλλο κλπ… δηλ αυτοί σκέφτηκαν τα παιδιά τους που αφησαν πίσω τους? Τώρα εκείνα είναι καλύτερα? Όχι …μόνο τον εαυτό τους σκέφτονται οι αυτόχειρες κ σίγουρα δεν είναι ούτε ευαίσθητοι ούτε δυνατοί, είναι αδύναμοι, εγωιστές και λιποτάκτες… (κυρίως αναφέρομαι σε όσους επικαλέστηκαν την κρίση, την οικονομική δυσκολία…)
Τελειωσες σχολη δημοσιογραφιας? Ειχα την εντυπωση οτι εισαι αυτοδιδακτος.
κριμα …… τπτ αλλο