Ο Μάρκος Σεφερλής, η Έλενα Ακρίτα και το θεατρικό στριπτίζ

Ο Μάρκος Σεφερλής, η Έλενα Ακρίτα και το θεατρικό στριπτίζ

Μην πυροβολείτε το θέατρο

Το ελληνικό θέατρο κάνει εδώ και μια εβδομάδα ένα «στριπτίζ» κακοδουλεμένο, καθόλου θελκτικό, έντονα προκλητικό, ρηχό και χυδαίο πολλές φορές, που το καθιστά «πράγμα χλεύης άξιον».

Αυτό το στριπτίζ, έχει εκατοντάδες χιλιάδες φανατικούς θεατές, ηδονοβλεψίες της γρήγορης σαρκικής διέγερσης αλλά και μελετητές αυτού του στροβιλισμού όταν ξεκινά το ξεγύμνωμα. Κι όσο το ελληνικό θέατρο στροβιλίζεται εκστατικά γύρω από ανακοινώσεις, δημόσια ξεκατινιάσματα, κουτσομπολιό, μηνύσεις και ιντερνετικά ποστ, τόσο αγγίζει τον βέβαιο ξεπεσμό του. Που να φανταζόταν ο Δημήτρης Ψαθάς, ότι ο «Ψεύτης» του, που γράφτηκε τρεις δεκαετίες μετά την Μικρασιατική καταστροφή και αποτελεί λαμπερή σελίδα της ιστορίας του μεταπολεμικού, ελληνικού θεάτρου, θα έγραφε 65 χρόνια μετά, ξανά ιστορία. Με αφορμή τον τόσο επίκαιρο «Ψεύτη» του μικρασιάτη χρονογράφου, ο ιστορικός του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου θα γράψει για «τρας», ποσοστά, ρατσιστικές κορώνες, δικαστικές διαμάχες και για τον πόλεμο της «μαρκίζας». Όχι, δεν είναι είδηση ότι ματαιώθηκε το "Ζητείται Ψεύτης" στο Παλλάς. Είδηση είναι όλα τα υπόλοιπα που δημοσιοποιήθηκαν μετά απ' αυτή την ματαίωση.

Παρακολουθώ το θέμα Παλλάς – Σεφερλής και τώρα Ακρίτα – Σεφερλής – Παλλάς και έχω βγάλει τα συμπεράσματα μου σχετικά με το τι ακριβώς έχει συμβεί. Θήτες και θύματα είναι επακριβώς τοποθετημένοι στη σκέψη μου και καλοζυμώνονται στο μίξερ του μυαλού μου. Αλλά αυτό το κρατάω δικό μου και καθόλου δε θα επηρεάσει όσα παρακάτω γράψω, πολύ απλά γιατί δεν είναι αυτό το ζητούμενο, μα το πλήγμα που έχει υποστεί το θέατρο. Φανταστείτε για παράδειγμα μια δίκη μεταξύ Ελληνικών Σκηνών Α.Ε και Μάρκου Σεφερλή με εισαγγελέα την Έλενα Ακρίτα σε ζωντανή πανελλαδική μετάδοση. Όπως το 1991 ένα πράγμα που ξεγυμνώθηκε η «πολιτική», αυτή καθ' αυτή. Τι SURVIVOR και GNTM μου λέτε. Εδώ μιλάμε για σκληρό ριάλιτι με κάστινγκ αξιοζήλευτο ακόμα κι από τις Καρντάσιανς. Αυτό συμβαίνει εδώ και μια εβδομάδα. Βγαίνουν τα άπλυτα του ελληνικού θεάτρου στη φόρα και η κομέντια ντελ άρτε, μετατρέπεται σε διακωμώδηση των κοινωνικών αξιών.

Τι πληροφορία “μάζεψα” και γω μαζί με όλο το φυλοθεάμον κοινό με αφορμή τις δημόσιες τοποθετήσεις του Μάρκου, του ιστορικού Παλλάς και της Έλενας ;

  • Τα θέατρα είναι επιχειρήσεις που στόχο έχουν το κέρδος και την εισπρακτική επιτυχία και μόνο. #ΝΟΤ
  • Οι ηθοποιοί δεν ποιούν όλοι ήθος, αλλά είναι χωρισμένοι σε κατηγορίες ευπρεπών και απρεπών, διανοούμενων και ρηχών. #ΝΟΤ
  • Οι ηθοποιοί πληρώνονται με ποσοστά και παίρνουν προκαταβολή για μια σεζόν όσα βγάζει μια μεσοαστική οικογένεια στην οποία δουλεύουν και οι δύο γονείς σε καλές θέσεις. #ΝΟΤ
  • Υπάρχει διαχωρισμός στο κοινό του θεάτρου. Είναι το κοινό των λόγιων και το κοινό “τρασαδούρα”. #ΝΟΤ
  • Το άβατο του Αγίου Όρους και της Επιδαύρου δεν είναι τελικά τα μόνα στην Ελλάδα. #ΝΟΤ
  • Η λαοφιλία δεν αποτελεί επιτυχία για έναν ηθοποιό. #ΝΟΤ
  • Για να πατήσεις το σανίδι ορισμένων θεάτρων πρέπει να είσαι μέλος συγκεκριμένης κάστας, με συγκεκριμένα πρότυπα. #ΝΟΤ

Όχι, τα παραπάνω δεν είναι ο κανόνας. Σίγουρα δεν είναι ο κανόνας. Και σίγουρα δεν αποτελούν το σκιαγράφημα των εμπλεκομένων.

Αγαπητοί κύριοι και κυρίες εμπλεκόμενοι, δείτε παρακαλώ λίγο πιο μακριά από τον ίσκιο σας. Δείτε παρακαλώ, πώς αυτό το στριπτίζ παρασύρει τη μάζα και “τσουβαλιάζει” στο μυαλό του κοινού, το χώρο των θεατρικών παραγωγών, ηθοποιών, σκηνοθετών και συγγραφέων;

Ένα θεατρικό σανίδι, που αποτελεί εξαιρετική επιλογή “εξόδου” για τον μέσο Έλληνα , παρουσιάζεται σαν το νυχτερινό μπουζουκάδικο στην Πειραιώς.

Ένας εμπορικός, αυτοδημιούργητος ηθοποιός παρουσιάζεται ως στιγνός επαγγελματίας με πινελιές του “τρας” επάνω του.

Μια επιτυχημένη και καταξιωμένη συγγραφέας θα βρεθεί στο εδώλιο ως κατηγορούμενη ότι προξένησε ηθική βλάβη.

Και τελικά ποιός χάνει; Το “θέατρο” σε όλες τις εκφάνσεις και τα είδη του.

Γιατί, ανεξαρτήτως από την κουλτούρα και την παιδεία κάποιου, το Παλλάς είναι θέατρο, ο Μάρκος συγγραφέας - ηθοποιός και η Έλενα συγγραφέας-ηθοποιός. Όλοι μαζί αποτελούν ένα μικρό μέρος του ελληνικού θεάτρου. Αγαπητά μέλοι και φίλοι του θεάτρου, αφήστε το κοινό να επιλέξει πώς θα διασκεδάσει ή θα ψυχαγωγηθεί ορμόμενο από τις αναζητήσεις του. Κάποιοι, όχι ηδονοβλεψίες, θα αναρωτηθούν:

Γιατί αγαπητέ Μάρκο Σεφερλή, όντας ηθοποιός, θα ήταν κακό να θυσιάσεις κάποια φορά το κέρδος μπροστά στην υστεροφημία σου; Άσε που όντας ηθοποιός θα μπορούσες να απολαύσεις το ρόλο, χωρίς να σε τρώει το know how του παραγωγού, όπως εσύ το έχεις χτίσει στο μυαλό σου και η έμπνευση να προσθέσεις ίσως καποιο δικό σου αστείο στη διασκευή του Δ.Ψαθά. Κακό, ε!

Γιατί αγαπητή Έλενα Ακρίτα, ο άνθρωπος δε θέλει και τη διασκέδαση, να σκάσει το χειλάκι του βρε αδερφέ , να γελάσει με τα μάτια και τ΄αυτιά και όχι με το μυαλό; Άσε που δε χωράει σχόλιο, ούτε καν αναφορά σε κανενός το παιδί, πλην του δικού μας. Θέσφατο!

Γιατί αγαπητό Παλλάς, όταν δίνεις τα χέρια μ΄έναν ηθοποιό δεν τιμάς το σανίδι σου και το κοινό σου; Άσε που η τέχνη πωλείται με συγκεκριμένο τρόπο και όχι με επιχειρηματικό προγραμματισμό τύπου black Friday. Πάρε, πάρε!

Αγαπητοί κύριοι και κυριές, γιατί δεν κάνετε ένα ιδωτικό live conference μεταξύ σας για να εκτονωθείτε, και μετά αυτοκαταστρέψτε την κασσέτα; Όχι άλλο δημόσιο στριπτίζ. Ήρθε η ώρα να ντύσετε το θεατρο, που τόσο το έχει ανάγκη η κοινωνία μας, ειδικά τούτη την εποχή.

Επειδή φοβάμαι πως στο τέλος ο βασιλιάς θα είναι γυμνός.

GALLERY

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.